Vraag me op welk moment ik wist dat mijn vorige bedrijf niet meer klopte en ik kan het je op de seconde vertellen, omdat mijn lichaam iets deed wat het al maanden probeerde.
Ik was op een dag gewoon aan het werk die op zich prima verliep. Halverwege voelde ik mijn oog branden. Ik kon mijn oog niet meer openhouden zonder pijn. Achteraf besef ik: dat was signaal nummer zoveel. Alleen was dit de eerste die ik niet meer kon negeren.
Signalen komen in drie golven
Eerst zijn ze fluisteringen. Een zucht voordat je een bepaalde naam in je inbox ziet. Een pauze die te lang duurt voor je op verzenden drukt. Een moeheid die niet weggaat na een weekend.
Dan worden ze duidelijker. Je schouders die 's ochtends al bij je oren zitten, ademen dat hoog blijft. Een korte lont bij je partner op donderdag, terwijl je juist zei dat je zo'n goede week had.
En dan komt de golf die je niet meer kunt uitzitten. Een burn-out, een terugkerende blessure, een virus dat maar niet wil wijken. Je lichaam trekt aan de rem omdat jij het niet deed.
Waarom we het zo lang volhouden
Omdat we geleerd hebben dat professioneel zijn betekent: doorgaan. Dat een goede ondernemer haar humeur, haar cyclus en haar energie apart houdt van haar werk. Alsof je jezelf in tweeën kunt knippen zonder dat er iets bloedt.
Bij vrouwen komt daar nog iets bij. We zijn opgevoed om te lezen wat anderen nodig hebben, vaak eerder dan we lezen wat wij zelf nodig hebben. Op je werk werkt dat een tijdje als een gave. Tot het je systeem opeet.
Een oefening voor deze week
Zet drie keer per dag een korte timer. Ochtend, middag, eind van de dag. Als hij afgaat, doe je niets. Je scant alleen. Waar zit spanning? Waar zit je adem? Wat wilde je net doen voor de timer ging, en waarom?
In het begin voel je bijna niets. Dat is normaal, je bent lang aan het negeren geweest. Na een paar dagen komen er kleine signalen terug. Een dip om half drie, onrust voor een bepaald type mail, rust na dat ene soort werk.
Je hoeft je lijf niet te overtuigen. Je hoeft alleen weer te luisteren.
Dat is geen wollig gedoe, dat is data. En het is data waar je hoofd te druk voor was om die op te pikken.